Tekortkoming in de interne beheersing (control deficiency)
Een tekortkoming in de interne beheersing (control deficiency) is een gebrek in de opzet of de werking van beheersmaatregelen waardoor afwijkingen of gebeurtenissen die de doelstellingen bedreigen niet tijdig worden voorkomen of ontdekt. Voor de financiële verslaggeving loopt de ernst onder PCAOB AS 2201 op van deficiency via significant deficiency naar material weakness. De Nederlandse Corporate Governance Code 2025 vraagt belangrijke tekortkomingen te melden, maar definieert het begrip niet.
Bron: PCAOB AS 2201, paragrafen 78 en 80 en A3, A7 en A11; SEC, 17 CFR 240.12b-2; COSO Internal Control: Integrated Framework (2013), principe 17; Nederlandse Corporate Governance Code 2025, bepalingen 1.4.2 en 1.4.3
PCAOB AS 2201 geeft een precieze definitie, voor de interne beheersing van de financiële verslaggeving. Er is een tekortkoming als de opzet of werking van een maatregel management of medewerkers niet in staat stelt in hun normale werk afwijkingen tijdig te voorkomen of te ontdekken. Bij een tekortkoming in de opzet ontbreekt een nodige maatregel of is zij niet goed ontworpen; bij een tekortkoming in de werking werkt een goed ontworpen maatregel niet zoals bedoeld, of mist de uitvoerder de bevoegdheid of deskundigheid (A3). Een significant deficiency is minder ernstig dan een material weakness, maar belangrijk genoeg voor de aandacht van wie toezicht houdt op de financiële verslaggeving (A11). De SEC hanteert voor material weakness en significant deficiency dezelfde definities (17 CFR 240.12b-2). De accountant meldt material weaknesses schriftelijk aan management en auditcommissie en significant deficiencies aan de auditcommissie (paragrafen 78 en 80). SOx 404 geldt alleen voor SEC-registranten.
COSO Internal Control: Integrated Framework (2013) gaat over alle doelstellingen. Principe 17 vraagt tekortkomingen tijdig te evalueren en te melden aan wie corrigerende maatregelen moet nemen, waaronder senior management en het board. Bij een major deficiency in de aanwezigheid of werking van een component of principe kan de organisatie niet concluderen dat haar systeem effectief is.
Bij beursvennootschappen vermeldt het bestuur volgens bepaling 1.4.2 onder iv van de Code de belangrijke tekortkomingen die in het boekjaar zijn geconstateerd, met significante wijzigingen en voorziene verbeteringen, besproken met auditcommissie en raad van commissarissen. In de Verklaring omtrent Risicobeheersing (VOR) verklaart het dat het verslag voldoende inzicht geeft in tekortkomingen in de werking (1.4.3 onder i). Omdat de Code het begrip niet definieert, bepaalt het bestuur zelf wat het als belangrijke tekortkoming aanmerkt; de maatstaf van COSO sluit aan bij het raamwerk dat de toelichting bij 1.4.2 als voorbeeld noemt.
Laatst bijgewerkt: · Redactie: ONE Risk Advisory
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een tekortkoming, een significant deficiency en een material weakness?
Onder PCAOB AS 2201 is er een tekortkoming als een maatregel afwijkingen niet tijdig voorkomt of ontdekt. Een material weakness is een tekortkoming of combinatie waarbij er een redelijke mogelijkheid is dat een materiële afwijking in de jaar- of tussentijdse cijfers niet tijdig wordt voorkomen of ontdekt. Een significant deficiency zit daartussen: minder ernstig, maar belangrijk genoeg voor de aandacht van de auditcommissie.
Welke tekortkomingen noemt het bestuur in het bestuursverslag?
Bepaling 1.4.2 onder iv van de Corporate Governance Code 2025 vraagt de belangrijke tekortkomingen in de interne risicobeheersings- en controlesystemen die in het boekjaar zijn geconstateerd, met significante wijzigingen en voorziene verbeteringen. De Code definieert belangrijk niet; het bestuur bepaalt dus zelf welke maatstaf het hanteert, bijvoorbeeld de major deficiency uit COSO, en kan die in het bestuursverslag toelichten. De Code geldt onder pas toe of leg uit.