Due diligence bij derden
Due diligence bij derden (third-party due diligence) is het onderzoek dat een organisatie doet voordat zij een leverancier of uitbestedingspartner contracteert, naar onder meer diens reputatie, deskundigheid, financiële en technische middelen, informatiebeveiliging, continuïteitsmaatregelen, onderaannemers en locatie. DORA (Verordening (EU) 2022/2554, artikel 28 lid 4) eist het van financiële entiteiten vóór elk ICT-contract. Due diligence is de toets vooraf; monitoring en audit volgen tijdens het contract.
Bron: Verordening (EU) 2022/2554 (DORA) artikel 28 lid 2 en lid 4; Gedelegeerde Verordening (EU) 2024/1773 artikel 6, 8 en 9; EBA/GL/2019/02 (paragraaf 69 t/m 73); Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 artikel 274; Cyberbeveiligingsbesluit artikel 10
DORA vraagt vóór een ICT-contract te beoordelen of de dienst een kritieke of belangrijke functie ondersteunt, of aan de voorwaarden van de toezichthouder is voldaan, welke risico's het contract meebrengt, inclusief concentratierisico, en of er belangenconflicten zijn, en daarnaast alle due diligence te verrichten om vast te stellen dat de aanbieder geschikt is (artikel 28 lid 4). Voor ICT-diensten die kritieke of belangrijke functies ondersteunen, werkt Gedelegeerde Verordening (EU) 2024/1773 dit uit (artikel 6): reputatie, deskundigheid en middelen, informatiebeveiliging, risicobeheer en interne beheersing, het gebruik van onderaannemers, vestiging of gegevensopslag in een derde land met het risico van sancties, instemming met audits ter plaatse en maatschappelijk verantwoord handelen. Ook de continuïteitsmaatregelen van de aanbieder vallen eronder.
Voor niet-ICT-uitbesteding door banken en betaalinstellingen vragen de richtsnoeren EBA/GL/2019/02 (paragraaf 69 t/m 73) een vergelijkbaar onderzoek, met onder meer het bedrijfsmodel, de financiële situatie, de eigendoms- en groepsstructuur en het respecteren van mensenrechten. Verzekeraars onder Solvency II kennen een eigen due diligence-eis (artikel 274 Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35). Buiten de financiële sector laat het Cyberbeveiligingsbesluit essentiële en belangrijke entiteiten toetsen of hun rechtstreekse leveranciers aan de beveiligingseisen voldoen (artikel 10 lid 2).
Due diligence kan steunen op certificaten en assurancerapporten van de leverancier, zoals een ISO/IEC 27001-certificaat of een ISAE 3402-rapport. Bij kritieke of belangrijke functies mag een financiële entiteit er na verloop van tijd niet uitsluitend op steunen: de reikwijdte moet de belangrijke systemen en beheersmaatregelen dekken, de rapporten mogen niet verouderd zijn en moeten de werking van de beheersmaatregelen toetsen (Gedelegeerde Verordening (EU) 2024/1773, artikel 8 lid 3). Due diligence bij derden is iets anders dan due diligence bij een overname.
Laatst bijgewerkt: · Redactie: ONE Risk Advisory
Veelgestelde vragen
Wat onderzoekt een organisatie bij due diligence op een ICT-leverancier?
Onder Gedelegeerde Verordening (EU) 2024/1773 gaat het onder meer om reputatie, deskundigheid, financiële, personele en technische middelen, informatiebeveiliging, risicobeheer en interne beheersing, vergunningen, het gebruik van onderaannemers, de locatie van dienst en gegevens, de bereidheid om audits ter plaatse toe te staan en de continuïteitsmaatregelen van de aanbieder. Het beleid bepaalt welke bronnen daarvoor worden gebruikt, zoals eigen audits, auditrapporten en certificaten.
Volstaat een ISO-certificaat of ISAE 3402-rapport van de leverancier?
Niet op zichzelf. Gedelegeerde Verordening (EU) 2024/1773 staat certificaten en auditrapporten toe als bron, maar bij ICT-diensten voor kritieke of belangrijke functies mag een financiële entiteit er na verloop van tijd niet uitsluitend op steunen. Zij gaat onder meer na of de reikwijdte de belangrijke systemen en beheersmaatregelen dekt, of het rapport actueel is en of de werking is getest; een type 1-rapport toetst geen werking.
Moet due diligence later worden herhaald?
Ja, in de vorm van monitoring en herbeoordeling. Onder DORA beoordeelt het leidinggevend orgaan regelmatig de risico's van contracten voor ICT-diensten die kritieke of belangrijke functies ondersteunen (artikel 28 lid 2), en de uitkomsten van de monitoring worden gebruikt om de due diligence-beoordeling bij te werken (Gedelegeerde Verordening (EU) 2024/1773, artikel 9 lid 3). Het Cyberbeveiligingsbesluit vraagt leveranciers periodiek te controleren.