Governance & compliance

Bevoegdhedenregeling (delegation of authority)

Een bevoegdhedenregeling (delegation of authority) is het vastgelegde overzicht van wie binnen een organisatie mag besluiten, verplichtingen aangaan en tekenen, tot welk bedrag of onder welke voorwaarden, en welke besluiten vooraf goedkeuring van een ander orgaan vragen. Zij vertaalt de wettelijke en statutaire bevoegdheden van het bestuur naar interne mandaten en volmachten.

Bron: Burgerlijk Wetboek Boek 2, artikelen 129, 130, 164 en 240; Burgerlijk Wetboek Boek 3, artikel 60; COSO Internal Control: Integrated Framework 2013 (principe 3); Nederlandse Corporate Governance Code 2025 (bepaling 2.7.2)

Het wettelijke vertrekpunt ligt in het Burgerlijk Wetboek. Het bestuur vertegenwoordigt de nv of bv (artikelen 2:130 en 2:240 BW); die bevoegdheid komt ook iedere bestuurder toe, maar de statuten kunnen haar beperken tot een of meer bestuurders, gezamenlijk handelen voorschrijven en ook anderen vertegenwoordigingsbevoegdheid geven. Daarnaast kan de vennootschap volmacht verlenen, de bevoegdheid om in haar naam rechtshandelingen te verrichten (artikel 3:60 BW). Bij een nv kunnen de statuten bestuursbesluiten aan de goedkeuring van een ander orgaan onderwerpen (artikel 2:129 lid 3 BW), en onder het structuurregime zijn bepaalde besluiten wettelijk aan goedkeuring van de raad van commissarissen gebonden (artikel 2:164 BW).

Een interne bevoegdhedenregeling werkt anders dan die vertegenwoordiging naar buiten. De vertegenwoordigingsbevoegdheid van bestuur en bestuurders is onbeperkt en onvoorwaardelijk, voor zover de wet niet anders bepaalt (artikel 2:130 lid 3 BW), en het ontbreken van een vereiste goedkeuring van de raad van commissarissen tast die bevoegdheid niet aan (artikel 2:164 lid 2 BW). De naleving van interne limieten is daarom een vraag van interne beheersing. COSO Internal Control (2013) legt haar in principe 3: het management stelt, onder toezicht van de board, structuren, rapportagelijnen en passende bevoegdheden en verantwoordelijkheden vast. Bepaling 2.7.2 van de Nederlandse Corporate Governance Code 2025 vraagt dat het reglement van de raad van commissarissen beschrijft voor welke transacties zijn goedkeuring nodig is.

Voor de Internal Audit functie is de regeling een normenkader: zij toetst of goedkeuringen binnen de limieten blijven, of autorisaties in systemen aansluiten op de regeling en of die na een reorganisatie is bijgewerkt. De regeling verschilt van een RACI-model, dat uitvoering en aanspreekbaarheid per taak vastlegt, en van functiescheiding. ONE Risk Advisory ontwerpt met Governance & Control Design rollen en verantwoordelijkheden volgens het Three Lines Model en risk governance-modellen voor besluitvorming, escalatie en rapportagelijnen.

Laatst bijgewerkt: · Redactie: ONE Risk Advisory

Verwante dienst Governance & Control Design

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen vertegenwoordigingsbevoegdheid en een interne bevoegdhedenregeling?

Vertegenwoordigingsbevoegdheid bepaalt wie de vennootschap naar buiten rechtsgeldig kan binden: het bestuur, bestuurders volgens de statuten en gevolmachtigden. Een interne bevoegdhedenregeling bepaalt wie binnen de organisatie tot welk bedrag of onder welke voorwaarden mag besluiten. Voor bestuur en bestuurders is de vertegenwoordigingsbevoegdheid volgens artikel 2:130 lid 3 BW onbeperkt en onvoorwaardelijk, voor zover de wet niet anders bepaalt.

Wie stelt de bevoegdhedenregeling vast?

Volgens principe 3 van COSO Internal Control (2013) legt het management bevoegdheden en verantwoordelijkheden vast, onder toezicht van de board. Welke besluiten goedkeuring van de raad van commissarissen of de algemene vergadering vragen, volgt uit de statuten, uit de wet, zoals artikel 2:164 BW onder het structuurregime, en uit het reglement van de raad van commissarissen.

Wat toetst internal audit bij een bevoegdhedenregeling?

De Internal Audit functie gebruikt de regeling als normenkader. Zij toetst of besluiten en betalingen binnen de limieten zijn goedgekeurd, of autorisaties in systemen overeenkomen met de regeling, of functiescheiding is geborgd en of de regeling actueel is na wijzigingen in structuur of functies. Een verschil tussen regeling en praktijk is een mogelijke bevinding in de zin van Standard 14.2.

← Alle begrippen